Stip op de horizon

Het proces van maatschappelijk aanbesteden begint meestal bij het formuleren van de maatschappelijke opgave die de overheid wil overdragen of die de samenleving op wil pakken. Wat is het maatschappelijk rendement dat we willen bereiken, het wensbeeld of de stip op de horizon? 

De stip op de horizon moet partijen motiveren en inspireren om met een integraal aanbod te komen. Een opgave die meerdere partijen prikkelt tot actie. Dus niet: “Wie trekt binnen onze gemeente bij 500 ouderen de steunkousen aan”, maar “Hoe zorgen we ervoor dat ouderen in onze gemeente zo lang mogelijk zelfstandig kunnen blijven wonen”. De opgave wordt vrijwel altijd geformuleerd op outcomeniveau in plaats van outputniveau. Klik hier voor tips voor het formuleren van de opgave.

Uitgangspunt daarbij is dat het eigenaarschap van het vraagstuk weer bij de samenleving komt te liggen: de kracht van bewoners en hun sociale omgeving staat voorop. Zij zijn in staat zelf, met professionele ondersteuning waar nodig, hun eigen vraagstukken op te lossen. De basis van het vraagstuk wordt vaak gevormd door wijk- of stadsplannen, prioriteiten die de overheid wil stellen en de mogelijkheden die potentiële coalitiepartners zien om de opgave te realiseren. Soms is de gemeente al verplichtingen aangegaan waar rekening mee gehouden moet worden. Hoe eerder dit duidelijk is hoe beter. Daarbij wordt vastgelegd binnen welke kaders de opgave moet worden opgepakt (bv. beleidskaders), en de randvoorwaarden die daarbij aan proces en inhoud gesteld worden (bv. participerende partners, financiën, planning). Dit kan in overleg met de potentiële coalitiepartners plaatsvinden, maar is vooral een verantwoordelijkheid van de overheid zelf. Vaak worden de afspraken vastgelegd in een aanbestedingsdocument of een kaderstellende verordening.